Rekolekcje letnie WWO 2010

[Ewelina_L]

Mam pytanie do wszystkich którzy wybierają się na rekolekcje letnie WWO 2010.
Proszę o numer telefonu osoby która ma jeszcze wolne miejsca w samochodzie do ewentualnego kontaktu
w celu wyjazdu na rekolekcje.
Jedno miejsce plus bagaż.
Jestem osobą niepełnosprawną i bardzo mi na tym zależy
Z góry bardzo dziękuję

[Olga]

Jeśli ktoś wybiera się autobusem bądź pociągiem to ja mogę zaoferować podwózkę...i tu niespodzianka ...bagaży, ponieważ jadę dwuosobowym samochodem posiadającym w tym wypadku duży bagażnik. Myślę, że będzie to pewnego rodzaju ułatwienie dla osób podróżujących w taki spsób. Zostało mi już niewiele miejsca więc kto pierwszy ten lepszy. Ja jadę z Jaworzna.
Jeśli jest ktoś chętny to proszę o odpowiedź na forum, reszta potem do ustalenia

[Piotr Em]

Witam

wiem ze troche pozno sie zebralem do napisania tego postu :/ no ale coz...
jezeli ktos mial by wolne jedno miejsce w samochodzie to ja chetnie bym sie zabral
prosze o kontakt:
510-304-707 piotr

z gory dzieki

[magda b.]

Jeśli ktoś chciałby jechać pociągiem to Rafał Jędryczka zbiera ekipę na wspólną podróż.

[kasiar37]

Witajcie
jutro zaczynamy kolejne wwo, wazny czas dla nas ale przede wszystkim dla ludzi tam przybywajacych (uczestników). Prosze bardzo Was o pamięc na modlitwie zeby działo sie po Jego woli i zeby ten tydzien stał sie zaczatkiem nowego startu w zycie dla nas wszystkich.
pozdrawiam
kasia

[gabi.g]

Halo, halo , opowiadajcie wszyscy jak było na tegorocznym WWO?
Jestesmy ciekawi

[psz]

może jeszcze nie wrócili??

[mEwa]

Dobrze się bawili, rozmodlili i wrócili:)
Nie będę się wypowiadać w imieniu wszystkich, choć słyszałam same pozytywne opinie i budujące świadectwa. Ja osobiście bardzo się cieszę, że tam byłam i doświadczyłam na nowo zaskoczenia Miłością Bożą, przerastającą moje wyobrażenia.
Ten rok był wyjątkowy pod względem liczebności, byliśmy w "kameralnym", 65-osobowym gronie;), co pozwoliło na nawiązanie prawie z każdym relacji czy choćby wymianę kilku zdań.
Dzięki, Madziu, za wspaniałą organizację i wprowadzanie spokojnej atmosfery

[welsh_cob]

Ja zacznę może od tego, że wcale nie chciałam jechać na WWO. Od kilku miesięcy miałam dość wspólnoty, bo w ogóle jej nie doświadczałam, miałam poważne myśli o odejściu. Poza tym byłam strasznie zmęczona posługą lidera diakonii, więc już wcale nie uśmiechała mi się perspektywa jechania na reko by posługiwać. I pewnie bym zrezygnowała, gdyby nie fakt, że zaprosiłam koleżankę i nie chciałam jej stawiać w takiej sytuacji, że mnie nie będzie.
Przez pierwsze 3 dni niewiele zmieniało się w moim nastawieniu, wręcz przeciwnie, moja irytacja na wspólnotę była coraz większa, a mój introwertyzm wzrastał. Czas wolny spędzałam samotnie w pokoju. Przełom nastąpił w środę, kiedy wysiliłam się, żeby wyłonić się z mojej jaskini do ludzi. Nagle przebywając wśród nich, ogarniał mnie pokój, wszystkie przygnębiające myśli odeszły, a Pan pokazywał mi, że to właśnie moje siostry i bracia są moim uzdrowieniem. Oniemiałam dostrzegając ten tak można by powiedzieć prosty lek, bo nigdy wcześniej nie wpadłam na to. No cóż tak właśnie działa Bóg
Nigdy nie spodziewałabym się, że tak mocno doświadczę Boga na tym WWO, Jego miłości i obecności. Nie mam już myśli o odejściu, bo czy mogłabym dobrowolnie rezygnować z leku?? No to byłoby samobójstwo.
Dlatego dziękuję wszystkim wspaniałym ludziom, przez których Bóg mógł mnie uzdrawiać! Wyście po prostu byli, a ON działał! Chwała Najwyższemu!!!

[Przemek Wojciechowski]

Witajcie,

Dla mnie w tym roku te WWO były szczególne - ale to nic nowego, bo było tak za każdym razem, kiedy miałem mozliwość posługiwać na WWO. Z pewnością było nas mniej, niż do tej pory, co jednak - jak już ktoś słusznie zauważył - stworzyło bardziej kameralną atmosferę i umożliwiło spędzenie z uczestnikami więcej czasu.
Bardzo budowała mnie modlitwa wstawiennicza i spotkania uwielbienia - po raz kolejny miałem okazję przekonać się, że Pan chce się nami posługiwać, by nieść konkretną pomoc i wsparcie innym, by przywracać nadzieję na lepsze jutro, by ocierać każdą łzę.
Dzięki Ci Boże!
Po WWO uświadomiłem sobie również, że czas spędzony na małych grupkach, to czas, w którym Bóg ewangelizował, prowadził, pouczał również mnie:)

Na grupkach (tych spedzonych na boisku) naocznie mogliśmy przekonać się, ile w życiu warta jest rzetelna praca, widząc księdza dyrektora ośrodka, który zamiata plac, zwozi mini traktorem siano, tępi chwasty itp. w pełni pokory spojrzałem na moje częste "nie chcę mi się" i... obiecałem poprawę:)

Co do samej organizacji - to głęboki ukłon w stronę Agnieszki K., która zorganizowała rewelacyjną wycieczkę do Jaskini "Raj" i na zamek w Chęcinach (na dziedzińcu którego moja noga nie stanęła, ale pod zamkiem było również urokliwie):)))

Dziękuję również Madzi B., najlepiej wyrażą to chyba słowa - "Błogosławieni, którzy wprowadzają pokój":)
To były też pierwsze rekolekcje naszego synka Patryka, (brał udział w małych grupkach;), a tyle czułości i miłości ile dostał od uczestników, to żadne słowa nie są w stanie opisać:))))

pozdrawiam wszystkich uczestników i posługujących na WWO:))